آوانسن
اصطلاحات تئاتر (آوانسن)
آوانسن بخش جلویی هر صحنه را که اغلب بصورت نیم دایره طراحی و ساخته می شود را گویند.آوانسن مهم ترین قسمت یک صحنه است و هر چند در برخی مواقع با تمهیدات تئاتری می توانیم بخش انتهائی صحنه را مهم نمایش دهیم مثلا با نورپردازی موضهی انتهای صحنه که اهمیت آنرا نشان می دهد اما حقیقتا مهم ترین بخش صحنه بدلیل نزدیکی با تماشاچی همان آوانسن است.
ادبیات نمایشی در ایران (دوران رضا شاه)
ادبیات نمایشی در ایران (دوران رضا شاه)
دکتر جمشید ملک پور
جلد سوم مجموعه ادبیات نمایشی در ایران دوران حکومت رضا شاه پهلوی (1320 ـ 1300 هـ.ش) را در بر میگیرد. رضا کمال شهرزاد، حسن مقدم، میرزادهی عشقی، صادق هدایت، سعید نفیسی و گریگور یقیکیان از جمله نمایشنامهنویسانی بودند که آثاری ناسیونالیستی با نگاهی حسرتزا و رمانتیک به گذشته باستانی در این دوران از خود بر جای گذاشتند. دراین جلد با مباحثی چون اپرت، نقد و تأسیس نخستین مدارس نمایشی در ایران نیز آشنا میشویم.
ادبیات نمایشی در ایران (دوران انقلاب مشروطه)
ادبیات نمایشی در ایران (دوران انقلاب مشروطه)
دکتر جمشید ملک پور
جلد دوم مجموعهی ادبیات نمایشی در ایران دوران انقلاب مشروطه را در بر میگیرد و به بررسی آثار نمایشنامهنویسان آذری و فارسی زبانی چون حاجی بگف، نریمانف، مؤیدالممالک فکری، کمالالوزاره محمودی و همینطور نخستین روزنامة تئاتر ایران و نهضت ترجمه و اقتباس نمایشنامه در ایران میپردازد و با چاپ متون نمایشی چون حکام قدیم ـ حکام جدید، اوستاد نوروز پینهدوز و ضحاک راه آشنایی و بررسی ادبیات نمایشی در ایران را برای علاقهمندان هموار میسازد.
ادبیات نمایشی در ایران(نخستین کوششها تا دوره قاجار)
ادبیات نمایشی در ایران(نخستین کوششها تا دوره قاجار)
دکتر جمشید ملک پور
جلد اول مجموعهی ادبیات نمایشی در ایران نخستین کوششها تا دورة قاجار را در برمیگیرد و به بررسی آثار آخوندزاده، میرزا آقا تبریزی و نهضت ترجمه و اقتباس نمایشنامه در ایران میپردازد و مباحثی چون نمایشنامهنویسی، نقد و نظریههای نمایشی را به عنوان گنجینههای ادبیات نمایشی در ایران مورد بررسی قرار میدهد.
معرفی نمایشنامه (خرس)
خرس
آنتون چخوف
کل نمایشنامه بر پایه دو شخصیت سمیرنوف و خانم پوپوف است. در نمایشنامه نوعی جدایی از واقعیت و تمایل بیش تر نزدیکی به کمدی فارس دیده می شود. مهم ترین وجه فارس بودن این نمایشنامه در این است که سمیرنوف متوجه می شود نفرت در بالاترین درجه خود می تواند به عشق تبدیل شود. سمیرنوف برای پس گرفتن پولی آمده است که پیش از مرگ شوهر خانم پوپوف به او قرض داده بود. خانم پوپوف همچنان در سوگ شوهر خود به سر می برد اما سمیرنوف می خواهد به هر شکل شده پول را از او پس بگیرد. او به شوهر خود قول داده بود که پول های قرض گرفته شده را پس دهد. مشاجرات آن ها باعث افزایش تنشی غیرضروری می شود. جنبه سرگرم کننده این نمایشنامه، سیر تغییر فارس گونه سمیرنوف از یک طلبکار بی رحم به یک انسان رنجور و ضعیف است.